दोलखाको प्रतिनिधि सभा सदस्य पदका उम्मेदवारहरूबीच देखिएको हार्दिकता साँच्चै उदाहरणीय र प्रेरणादायी देखियो।
चुनावी प्रतिस्पर्धा आफ्नो ठाउँमा रहे पनि आपसी सम्मान, मुस्कान र आत्मीयताले लोकतन्त्रको सुन्दर रूप झल्काएको छ। तस्वीर आफैं बोलिरहेको छ—राजनीति विचारको प्रतिस्पर्धा हो, मनको दूरी होइन।
पार्वत गुरुङ (नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (एमाले)), बिशाल खडका (नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (नेकपा)) र जगदीश खरेल (राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी) बीचको आत्मीयता र सभ्य व्यवहारले दोलखाको राजनीतिक संस्कारलाई अझ उचाइमा पुर्याएको सन्देश दिएको छ।
विशेषगरी पार्वत गुरुङको व्यक्तित्व दोलखावासीका लागि परिचित र भरोसायोग्य नाम हो। लामो राजनीतिक यात्रामा उहाँले संघर्ष, समर्पण र जनताप्रतिको उत्तरदायित्वलाई प्राथमिकतामा राख्दै आउनुभएको छ। संगठन निर्माणदेखि जनताको सुख–दुःखमा साथ दिने स्वभावले उहाँलाई आम नागरिकसँग जोडेर राखेको छ। विकास निर्माण, पूर्वाधार विस्तार, शिक्षा र स्वास्थ्य क्षेत्रका मुद्दामा उहाँले निरन्तर आवाज उठाउँदै आउनुभएको छ।
उहाँको नेतृत्व शैलीमा दृढता छ, तर व्यवहारमा सरलता र आत्मीयता पनि उत्तिकै देखिन्छ। प्रतिस्पर्धीहरूसँगको सम्मानजनक सम्बन्धले उहाँको राजनीतिक परिपक्वता झल्काउँछ। यही सभ्यता, यही हार्दिकता र जनताप्रतिको प्रतिबद्धताले पार्वत गुरुङलाई दोलखाको राजनीतिमा विशेष स्थान दिलाएको छ।
दोलखामा देखिएको यस्तो स्वस्थ र सभ्य राजनीतिक वातावरणले लोकतन्त्रलाई अझ बलियो र सुन्दर बनाउने विश्वास गर्न सकिन्छ।
